اینجا هوا خیلی سرده ... خیلی تاریکه ...

من صدا می کنم ... فریاد میزنم ... ولی کسی جوابمو نمیده ...!

کسی نیست ...من تنهام ، هیچ کس نیست ...

چشمام جز سیاهی چیزی نمی بینه ...

کمک ... کمکم کنید ... کسی نیست ...؟

کسی صدای این دل شکسته رو نمی شنوه ...؟

وای خدا ... خدا جون ... تو جوابمو بده ...نذار تنها بمونم ...

خدایا اینجا کجاست ...؟ جهنمه؟ من مردم...؟

کمک ... کمکم کنید ...

همیشه تاریکی رو دوست داشتم ...همیشه از تنهایی حرف می زدم ...

ولی الان ... خیلی سخته

خدایا ، حتی راه فرار برام نذاشتی ...

خدایا ، همه کس و همه چیز رو ازم گرفتی ... حداقل خودت رو از من نگیر ...

اجازه بده با خیال بودنت برا خودم یه سقف امید بسازم ...

 خدایا ... یه نور ... یه نقطه ی روشن ... یه امید ...بهم نشون بده ...

چکار باید بکنم ...؟ نمیدونم ...

کمک ... کمکم کنید ...

کسی صدای این دل شکسته رو نمی شنوه ...؟

خدایا ... خدایا ...

چرا اینجا ...؟ چرا تنها ...؟ برا چی وسط تاریکی دنیا ...؟

کمک ... کمکم کنید ...

کسی صدای این دل شکسته رو نمی شنوه ....